55 lat od triumfu w Pucharze Interkontynentalnym

Peruwiański sędzia Yamasaki po raz ostatni gwiżdże, aby zakończyć spotkanie i koronować Inter po raz drugi z rzędu tytułem Mistrza Świata. To kolejny niezapomniany wieczór. Szczególna pochwała należy się całej obronie zaczynając od Sartiego przez Burgnicha, Facchettiego, Guarneriego, Bedina oraz dzielnego kapitana Picchiego. Corso razem z Suarezem walczyli to z przodu, to z tyłu boiska. W linii ataku destrukcję siali Jair, Mazzola oraz Peirò .

Słowa Nicolo Carosio, legendarnego włoskiego komentatora sportowego, wspaniale podsumowują jeden z najważniejszych wieczorów w historii Interu Mediolan. Był 15 września 1965, Estadio La Doble Visiera w Avellanedo w Argentynie. Drugi rok z rzędu Inter Helenio Herrery stanął na szczycie piłkarskiego świata. Pierwszy Puchar Interkontynentalny Inter wygrał w 1964 roku. Przeciwnikiem drużyny Herrery było argentyńskie Independiente. Pierwsze spotkanie na wyjeździe Inter przegrał 0:1, wygrał rewanż w Mediolanie 2:0, a dogrywkowe spotkanie mające wyłonić zwycięzce trzymało w emocjach do samego końca - dopiero w 110. minucie kibiców Independiente zgromadzonych na hiszpańskim Santiago Bernabeu uciszył Corso dając Interowi triumf w tej edycji Pucharu.  

W 1965 roku Inter ponownie skrzyżował miecze z argentyńskim klubem i po raz kolejny było to Independiente. Pierwsze spotkanie na własnym stadionie Nerazzurri pewnie wygrali 3:0 dzięki dwóm trafieniom Sandro Mazzoli oraz jednym Joaquína Peiró. 

Na podopiecznych Helenio Herrery czekało gorące powitanie w Argentynie - nie brakło przedmiotów rzucanych z trybun zarówno w piłkarzy, jak i w sztab szkoleniowy Interu. Bohaterem meczu od pierwszych minut był goalkeeper Interu - Giuliano Sarti, który zaliczył kilka wspaniałych interwencji na wagę zwycięstwa. Ponadto musiał nieustannie mierzyć się z kibicami gospodarzy, którzy ciągle obrzucali jego bramkę. Pomimo nieustannych ataków Independiente nie udało się złamać szyków obronnych Nerazzurrich i drużyna Helenio Herrery po raz kolejny sięgnęła po tytuł Mistrzów Świata unosząc w górę Puchar Interkontynentalny.

Zwycięski skład Interu prezentował się następująco:

Giuliano Sarti (†) - Tarcisio Burgnich (†), Giacinto Facchetti (†), Gianfranco Bedin (†), Aristide Guarneri - Armando Picchi (†), Jair da Costa, Sandro Mazzola - Joaquin Peiro (†), Luis Suarez, Mario Corso (†)

Menadżer: Helenio Herrera (†)

Bramki:

02:00 - Peiro

03:08 - Sandro Mazzola

05:34 - Sandro Mazzola