Džeko: Nie mam żadnych żalów do Interu. Czasem zastanawiam się, co by było, gdybym został

Edin Džeko zapewnia, że nie żywi żadnych urazów w związku ze swoim odejściem z Interu Mediolan w 2023 roku. W rozmowie z La Gazzetta dello Sport bośniacki napastnik przyznał jednak, że zdarza mu się zastanawiać, jak potoczyłaby się jego kariera, gdyby pozostał na San Siro.

Džeko spędził dwa sezony w barwach Nerazzurrich, dołączając latem 2021 roku z AS Romy. Doświadczony snajper, wcześniej związany z Manchesterem City i Wolfsburgiem, miał znaczący wkład w sukcesy klubu – zdobył cztery trofea i wystąpił w podstawowym składzie w finale Ligi Mistrzów.

Po wygaśnięciu kontraktu opuścił Inter na zasadzie wolnego transferu, przenosząc się do tureckiego Fenerbahçe. Po dwóch sezonach w Turcji, 39-latek powrócił do Serie A, podpisując umowę z Fiorentiną. Zapytany, czy żałuje odejścia z Interu, odpowiedział:

– Myślałem o tym wiele razy. Ale nie mam z tego powodu żadnych pretensji. Spędziłem dwa piękne lata w Mediolanie. Znam atmosferę w klubie i wielu piłkarzy, którzy wciąż tam grają. Klub i trener podjęli pewne decyzje, które doprowadziły ich do zdobycia Scudetto i kolejnego awansu do Ligi Mistrzów. Oczywiście, gdybym został, może wszystko potoczyłoby się jeszcze lepiej…

Wracając pamięcią do sezonu 2021/22, Bośniak stwierdził:

– W tamtym roku byliśmy najsilniejszą drużyną w lidze. Ale źle zarządzaliśmy energią. W Lidze Mistrzów daliśmy z siebie wszystko, choć nie dotarliśmy do finału, a w Serie A nie doceniliśmy rywali. Milan to wykorzystał. Gratulacje dla Milanu za mistrzostwo, ale Inter zmarnował wtedy zbyt wiele szans.

Zapytany o najbardziej bolesne mecze w karierze w Interze, Džeko wskazał dwa:

– Z Bolognią, gdzie de facto straciliśmy tytuł w 2022 roku, i finał z Manchesterem City w 2023. Gdy docierasz do finału, jesteś o krok od celu. I wierzysz, że możesz wygrać. Graliśmy z City, drużyną niepokonaną na papierze, ale na boisku nie potrafili nas zdominować. Gdy byłem na boisku, czułem, że jesteśmy w stanie strzelić gola. Z odrobiną szczęścia mogliśmy sięgnąć po trofeum.

– Ale duma z tego, że daliśmy z siebie wszystko, pozostaje – zakończył.